ادبی ایوارڈ، میرٹ یا سنگتی!!

Spread the love

نوشت: یوسف مینگل


ادبی ایوارڈ آتا بشخ و بانٹ بنیادی وڑٹ نوشتوک نا ادبی کاریم تا بدل ٹی رسینگوکا انعام پاننگک ہرا نلا گچین او است پلوکا آ فن پاره ئے رسینگنگ کیک مطلب داکہ ہرا کتاب کلان جوان نوشتہ مسونے او انعام نا حقدار مریک ہراڑان نوشتوک نا است بھلنی ہم مریک او مخلوق ئے اونا گچین آ نوشتوک نا ہم سماه مریک۔ دا انعام نا رسینگنگ نا اسہ باقاعده او وڑوڈول اس ارے ہراٹی گڑاسکتاب آتے جج آتیا راہی کننگک، ہر جج دا کل کتاب آتے اسٹ اسٹ آ او خوڑتی ٹی خواننگ آن پد کلان گچین آ نوشت ئے دانا حقدارقرار ایتک اندن اگہ مسہ جج ٹی ارٹ نا فیصلہ اگہ ہراسٹ کن مس تو سمجہ کہ دا انعام اندادے ملا، ہراٹی اسہ یادگار اس او گڑاس لکھ اسکان نا کچ ٹی اریر دا بنیادی وڑٹ جوانو عمل اسے ولے بدقسمتی ٹی گڑاس جاگہ دا 2 ہزار آن 50زر ہم رسینگک ہرا سیاسی مسخت آتیکن ہم تننگک دانا اسہ مثال اس مصر نا ناول نوشتوک نجیب محفوظ نا ہم ارے ہرا وخت کہ اودے نوبیل انعام رسینگا تو گڑاس جاگہ دانا مخالفت کننگا او دادے سیاسی مسخت اس پاننگا خیر ولدا ہم ایلو دنیا ٹی بازی ان دانا بشخ و بانٹ نا بنیادگچین آ تخلیق، تنقید او تحقیق مسونے۔ اندا انعام الوکو کتاب آتیان بازنگاک اردو زبان ٹی ترجمہ مریسہ ننے اسکان ہم سرمسونو اگہ دافتا مطالعہ کننگے تو سماه تمک کہ واقعی دا کتاباک خواننگ کڑزره، خیال فکر او فنی بابت دافتیٹی انداخس ہنینی ارے ہرانے تینٹ تینا خوانفنگا بیوس کیره، خیردا ہیتاک مریسہ کاره برینہ براہوئی ادب او داٹی انعام و کرام آتا کنڈا تو گڑا داڑے دا سوج ودی مریک کہ انت براہوئی ادب ٹی دافتا بشخ و بانٹ نلا فنی او فکری گشاد نا بابت مریک یا دا ہم سیاسی، سنگتی، ایلمی او ایلو تنظیمی
تعلقداری نا بنیاد آ رسینگک، یقینا نمے باز آتے دا بشخ و بانٹ نا حقیقت سماه مروئے ، دا ردٹ کنا ذہن ٹی گڑاس سوج بش مننگ او اسٹ داکہ براہوئی نا امو کتاباک ہرا اینو اسکان ایوارڈ الکونو دافتا گچین کاری نا وڑ و ڈول انت مسونے؟ ایلو داکہ انت امو خواجہ غاک ہرافک دا کتاب آتے ایوارڈ نا حقدار قرار تسونواو ایمانداری نا بنیاد آ مسونے؟ دا ہیت ئے داخاتران کننگ اٹ کہ ادبی جج ہمیش نقاد مریک ہرا تینا علمی بصیرت نا بنیاد آ فیصلہ کیک، گڑا داڑے دا سوال ودی مریک کہ براہوئی ٹی تو نقاد اف، گڑا دافتافیصلہ ئے دیر کرینے او ہرا بنیاد آ کرینے؟ انت اندا جج آک تینا فیصلہ ئے لس مخلوق ئے بنفنگ کیره؟ کہ دا کتاب دا بنیاد آ انعام نا حقدار مس۔ انت اینو امو وخت بتنے کہ اسہ قاری اسینا حیثیت اٹ تینا ادب ٹی مروکا چم و چمبازی تیا نظر تخن، او دا دو نمبری تا
کسرتے ہمیشہ ہمیشہ کن بند کین۔
براہوئی ادب ٹی دھن تو بازنگا ایوارڈاک اریر ہرافتیان گڑاس سرکاری او گڑاس نیم سرکاری اداره غاتا کنڈان رسینگره ہرافتیٹی غلام نبی راہی ایوارڈ، تاج محمد تاجل ایوارڈ او پین پین ہرافک سال ٹی اسہ وار تخلیق تنقید او تحقیق نا بنیاد آ رسینگسہ کاره دا مضمون ٹی دا کل آ ہیت مننگ کپک اگہ وخت موقع تس تو ضرور دا کل آتیا اسٹ اسٹ آ ہیت کرون فلال اکادمی ادبیات نا کنڈان رسینگوکا
کمال فن ایوارڈ نا بابت ہیت کینہ ہراٹی براہوئی نا شاعر او افسانہ نوشتوک خواجہ عمران فریق نا کتاب "اینو ہم خدا خوش ئے” دا
انعام حقدار قرار تننگا۔
دا تخلیق دانا حقدار ارے یا اف؟ دا اسہ جتائو شره اسے ولے ہیت ولدا اموڑے بریک کہ دانا جج آک دیر اسور؟ دیر دادے او ہرا
بنیاد آ انعام نا حقدار قرار تس ای مہالو زکر کریٹ کہ دا ہیت آ تو کل امنا کیره کہ براہوئی ادب داسکان نقاد ودی کتنے ہرا تینا
سوگو علمی بنیاد آ دننگا ادبی فیصلہ غاتے کننگ کیر ،خیر بروکا وخت دا جج آتا بابت ہم معلومداری ترو کہ دا ہرا ہرا مرد مومنآک مسنو۔ خیر داسا منہ بندغ تنقید نا چیرگیچ ئے تالان کرینو اولیکو وار براہوئی ادب ئے خواننگ او سرپنگ مننگ نا کوشست آتیٹی
لگوک اریر ہرافتیٹی اسٹ شاہین بارانزئی ہم ارے، دا جتائو ہیت اسے کہ شاہین تنقیدے اخس پوه مسونے اخس متنے ولے ولدا ہم
پاره کہ کورنگا خن آن پڑینک اس تمے دا ہم گنج اسے، دا کتاب نا بابت بارانزئی نا سرجمو نوشت اس چھاپ مس ہراٹی دا کتاب ئے ریجیکٹ کننگا او دانا مطالعہ ئے وخت نا زیان پاننگا مطلب داکہ شاہین نا نظرٹی دا اسہ فضول و خامخا نا نوشست اسے تو اویلوکنڈا اندا ہی کتاب زر او انعام ہم الیک، انت براہوئی ادبی دنیا ٹی دا بھلو تضاد اس اف کہ نقاد دا کتاب ئے خواننگ نا قابل سمجہ پک او جج آک دادے ایوارڈ تننگے گڑا سوج ودی مریک کہ ہرا بنیاد آ اسہ ریجیکٹ او کتاب اسے کمال فن ایوارڈ تننگا، انت ہنداجج آک شاہین بارانزئی نا ارفوکا سوج آتا ورندی تے تننگ نا لائخی تخره؟ یا گڑا دا انعام بیره سنگتی، ایلمی، اسہ کڑده ٹی شامل مننگ نا سوب آن تننگانے اگہ دھن مسونے تو بھلو جرم اس پاننگک ہراٹی جوانی او گچینی نا جاگہ غا انعام و کرام آک یاری،
سنگتی او ایلمی نا بنیاد آ تننگره، اگہ اننگے تو ادبی دنیا ٹی دا اسہ قسم اسینا انتشار اس پاننگ مریک ہراڑان جوان نوشتہ کننگ ناکسرک توننگره۔ براہوئی نا متل اسے کہ پیر مسوس میر متئوس، یعنی کل عمرعقل کتئوس تو ہیت دا مریک کہ اگہ ننے ایلمی و سنگتی کروئی ئے تو ادبی دنیا غان دادے پیشن انتئے کپن، ہاں اگہ ننے واقعی ایلمی کروئی ئے تو گڑا دا انعام و کرام آتے انتئے
امو نوشتوک آتے تننگپ ہرافک گواچنی ٹی تنگدستی نا گواچی اریر، پین اچ مف کم از کم دا عمل آن امو بزگ او غریب نوشتوک آتا
گڑاس وئیل ایسر مننگ کیره دھنکہ اسحاق سوز، عید محمد علی، استاد رفیق بینجونواز ایلو بازنگا ادیب و فنکاراک ہرا اینو ہم تنگدستی نا زند گدریفنگو۔
دا بابت کنا اسہ مشوره اسے کہ براہوئی نا ہر نوشتوک دا بابت نوشتہ کے او تینا ہیت آتے مونا اتے تاکہ اسہ سرجمو ڈسکورس اس ودی مرے ہراٹی دا اننگے کہ دا ایوارڈآک جوانی او گچینی نا بنیاد آ تننگانو یا دافتا پدٹی ایلو عمل آک شامل اریر اگہ دا بابت بے
انصافی او طرفداری اس نظر بس تو بایدے دانا ذمہ وارآتے مخلوق نا مونا اتنگے کہ اینو نا دا علمی دنیا ٹی ننتون انتئے دھن مننگے، انتئے داسکان ننا ذہن آتا گند صاف مننگ اف؟ ننا ادب انتئے شون النگ اف؟ نن انتئے جوانو نوشتوک او جوانو نقاد ودی
کننگ افن؟ ننا ادب انتئے داسکان روایتی دنیا غان پیشن مننگ اف؟ دا کل امو سوجاکو ہرافک اسہ سوگو او ڈسکورس اسینا کمبوتی
ئے محسوس کننگ او۔

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*

error: Content is protected !!