سڑک نا سفر

Spread the love

نوشت:  نجیب یاسین


دا پوسکنا دور انا ٹیکنالوجی او ایجاد آتیان نا بلد مَشتا دامان اٹی زند انا ڈکھ و وہیل آتیتون اوِڑدہ وخت ءِ تینا دکھہ تِریسا شیرمحمد نا گدان مَش انا ایب و کیب اٹ بش اسک۔
او دنیا نا سرآل آتیتو زندے گدریفسہ۔دا گدان اٹ شیرمحمد اونا شیرزال آ زاہیفہ و مُسے مسڑ و ارا چنکو مار ہندُن دا چُناتا سوبر آ باوہ و بادشاہ پانِنگاکہ۔
چناک تے تینا دا خواری تیٹی زندے تیر کریسہ اسور۔شیرمحمد مال و مالداری نا سوب آن ہتم و کرائی آ خراسان آ و مون اننگا مُرغنا سیڷ اٹی کچھی آ ہناکہ تینا میژداری تون مشخول اس مچا سال او تینا مال اتون اختہ اس۔ شیرمحمد ئے خوارِفنگ نا ام وار بتوکہ کہ شارا کاؤ او چناتیک تینا سودا سَٹ گُڑ و چا اس ہلیو اتیو۔
ہندُن شیر جان نا چنکاک ام اوڑامبار خواری تا خید اٹ چوشوک اسور دنکہ داناک پارہ کہ غریب نا چُنا ہم غریبی و خواری تا تاپّ اٹ ہلوکے۔ دا وخت اوفتا گَل و بالی و گوازی تا تدیفوکا وخت اس ولے دا غریبی نا زند اوتا چنکی ئے اوتان پلاسُس او امو خواری و ڈکھ آتا گواچی اسور ۔
شیرمحمد ہڑدے چُنا تا لُمہ تون ہندا شعرءِ خلکہ کہ اینو کاوہ او پگہ کاوہ شارا سودا اتیوہ ولے ہراڑے دا خواریک تو اودے ہنداخس اختہ کریسو کہ شیرجانءِ بوڈ خوارِفنگ نا ہم وار ہلّو جوان آسیراتی ٹی باخو ئس ارغ نا نوش جان کنِنگ کتوکہ، ئسے پارہ غان یکّہ و ایلو کُنڈان چناک داخس بھلُن ہم الوس کہ باوہ نا دُھوءِ سُبک کیر ۔اسے دے اس مالِ تینا ہموڑے خڑکا چنا تیتو اِلا کہ اناخس ساداک ذرس کنیر جل مریر تاکہ ای کاو شار آن سودا سَٹ اس الیو بریو۔
شیر محمد سہُب انا دےٹک آن مُست بش مس چنا تا لُمہ اوڑکن ندر و صدخہ مریسہ چِمولہ کرے چادان ءِ کُتغ آتیا بیٹ کرے۔ تاکہ گُڑئنا چاہس چُناتا باوہ ئےکیو ایتِو۔ شیرجان ہم ہندُن تینا دستارءِ کاٹم آ تفے صدری لخٹی کرے ریش و بروت آتے جوان تیل خلک چرپ کرے و آدینک ءِ ہُرائی آن تینا خواہِس سرمہ دانءِ ارفے اڑتوما خنتےٹی تینا اِرا ارا شیفک سرمہ نا ام خلک۔ تاکہ شیرجان ہم تیار مس و ہنداڑ تو دے ام مَش ئنا سلامی تون تینا گچینا دروشُم تون مَش آن پاش کرے۔ہندُن اونا بہشتی آ اڑتوما مارکّوک ام خنتے موشکِسہ تُغ آن سما کریر و بش مسور شیرجان ءِ خنِنگ تون ہمو ضدی آ خواست اتو سوج کریر کہ ابّا شار آ ننےام در تینتون ولے شیرمحمد پارے تا آخا کنا مڷّوک نم بفہ بو ہنداڑے مالءِ تینا سمبال بو نم کن شاران گڑا اتیوہ۔
چناک خوشی و گَل کریسہ چُور مسُور کہ باوہ شارا اِننگ اٹی ننکن گڑا اتیک۔ ئسے مارکو داپار آن گَل کریسہ و ایلو غڈّو ایپار آن گل کریسہ اس ۔شیرمحمد ام چناتے بشخندہ تیٹی ورندی تریسہ امّنا کرے او توکل آ خدانا مزل نا پارہ غا سر الک۔
خلیسہ پِرغسہ گنھٹہ کپ اسیان گُڈ سڑک ءِ اَد کرے ہندُن دے ہم چاشت مسوسُس آہڑ نا باسونا دیک اسُر شیر محمد نا ملاسی ام گیشتر مریسہ کرے۔آخر سڑک نا رہی آ سر منِنگ تو نتّے تینا مُریفےتوس کہ مچے دم کشِو تاکہ لاری اس برے دوارہ شار اکن سوار مریو کاو۔ شیرجان نا خنک لاری نا کسرا ہروک ہسُر او ہندا چُرت اٹی ڈُبّ ہلوک اس کہ چِوہ لاری ہس برو۔ انداکان سَٹ ئس ایپار اسے کسر اس خلق اسیکن مون مُستی ہناکہ۔دا غریب پنچ گام اس مُر سلوک اس ولے دا ہنوک بروکاک شیر محمدے بھاز آزار کریسور۔ہرکس بسکہ تو شیرمحمد نا ماس آن چرخ کریکہ او دا غریب منہ گام اس پدی ہناکہ دا کسہ نیم گھنٹہ اسکان مریسہ کرے او شیرمحمد تینا جاگہ ئے بدل کرے ولے اراڑے دا مخلوق نا امو وڑ اسکہ ایڑم دا بیوس نا قسمت اٹ انا آزاری دڑد و خواریک لکوک اسر۔اموڑےام دا بیوس تون انا کسہ مس تو شیرمحمد تینتو تینٹ ایت کریسہ پاریسہ اس کہ خدایا دا اخس کھر و کورک سڑک آتا رمب کیرہ ہچ کس انا خیال ام اف تا۔یا ای غریب اسوٹ داتے بندغس نظر بفرہ ۔اے خدا غریب ءِ ودی کروئی الو نے۔ انت آن انت شیر محمد نا سوچ اٹ بسکہ او پاریسہ اس۔
ایلو پارہ غان لاری ام اُرے کریسُس دا نا دتر ام لار کریکہ و بے تلوّسہ اس۔جٹ اسیان پد دا نا نظر لاری اسا تما تو بھاز خوش مس کہ داسہ سوار مریوہ دا لاری شار اکن سر کے کنے و سودا سٹءِ تینا ہلیو پدی مریوہ انتئیکے مال ام لنگڑے ہچ کس کروکو اف تے۔شیرمحمدے انت سماء اس کہ دا موننگا خونی آ سڑک آ کنتون انت مریک۔
یا دا بےقانود آ موٹل چلیفوکاتآ خنک چرپی کرینو۔
لاری ٹی سوار مننگ تون آڑسندہ ہَس کشا او تینا بغل آ تولوک کماش اسے سلام کرے او تومک آک جوڑ بڑی کریر۔شیر محمد دا کمش تو ایت و گپ انا بنائے کرے دا تا محفل اناخس چس کریسوس کہ اسے ایلو نا پِن ہم سوج کتوس او ہچ گڑاس دا تا محفل ئے ایسری نا کنڈا دننگ کتویکہ۔لاری تینا مزل آ راہی روان اس کہ جاگس استاد لاری ئے مدان کریسہ دا مچی نا خڑکا سلیس۔ شیرمحمد ام نظر اس بٹے اُرا کہ ۲ گاڈی مون پہ مون ڈھُوک لگاسو۔اسٹ تا سواری والا بس اس اسک۔ذرس آن گڈ کسر یلہ مریسہ او لاریک مونی ہنسہ کریر استاد ام دا لاری ئے مونی کریسہ اس کہ شیر محمد نا نظر تما کہ دا ظلم آ سڑک آ پیر،ورنا و چنا نیاڑی تا دتر و جان انا تا ٹکرّک تموک اسور۔شیر محمد آن ایت آک ہنار او دا بہشتی تا دترتے پین ہوننگ کتویکہ۔ کاٹم تے چکر کرے و خڷے ارفے او ٹیک اس الک اناڑتون سار آن ہنا جٹ اسیان پد سما کرے تو لاری بلو مزل اس خلکوسس ۔شیرمحمد اسٹ آن دیر الک کننگ۔اُرا کہ لاری ئے استاد اندن ترندی اٹ دننگ ئے کہ کس پائے،، پد اٹ تہ غلیم نا لشکربننگ ءِ،، دا مونا سڑک چٹ آمبار خننگاکہ۔لاری موڑ تان ول کُنیسہ و کازیبہ غاتیان سِٹسہ اناکہ سماہ الو کہ استاد ورنائی نا جوش و گمر اٹی اس یا نا وختی نا سوب آن داخس ترندی اٹ لاری ءِ چُل تریسہ دریکہ ۔ہندُن ناگمان ئسے موڑ اسےآ ترندی ٹی لاری چلیفوکاڑان ہیتاک ہنار دیچہ ہوش وپام تے ہرانگ پرینگاس اُس بیمبُراد آ استاد آن لاری پیش تما سیدھا گاڑی اسینا پارہ غا جُلہو کرے ڈھُوک لگا۔اوکان پد ہچ خبر متو کہ انت مس۔ دے اس کہ شیرمحمد سما کرے تو او نا داپار ایپار آن منہ بندغ اسور پیہن آ پچ آ تیتو او نا ٹپ آ تے پٹی کریسہاسور۔ایلو پارہ غان اسے فوٹو الوکُس بس فوٹو النگے نا بناء کرے۔او کان گڈ اسے بندغس بس ہرانا داپار ایپار آن چندی بندغاک توفک دوٹی اسور۔او بس کل ئے اُرا ڈاکسر تیتو ہیت و گپ کرے منہ فوٹو تے کشار اوپدا پیش تما ہنا۔
جٹ اسیان پد شیرمحمد نا بغل آ اسے ورناس دم تس۔ڈاکسراک موچ مسر خن و باہ کریر تے اندن اونا گُدیکو سفر انداڑے ایسر مس۔شیرمحمد دا ٹکر و دتر چر آ جان اتو ورنا کن بھاز ارمان کریسہ پاریسہ اس کہ اگہ دا سڑک بھلن مسکہ تو داخس ننا غریب آ مخلوق کستویکہ۔داسہ شیرمحمد نا ٹپاک ام خڷ ئے شروع کریر دا پالو کرے اِے پالو کرے ولے ہچ متو۔اونا بے مراد آ چناک و زائفہ شیرمحمد نا کسر آ اُرارہ کہ چوہ بریک گڑا اتیک چناک کُنیرہ و گوازی کیرہ ولے شیرمحمد نا زند انا ایسری انا ہسپتال نا خازگی آ بوپ آتا لکوک اس اراڑے او تینے آن مست اسے ورناسیکن ارمان کریسُس۔
شیر محمد آ ام امو گُگ تہارا وخت و پاس بس او ام ملخموت نا گواچی مریسہ دا خورک اِنگا موڑی آن موکل کرے۔
دُن شیرمحمد نا کل اُمیت آک مِش تا مسر نہ او تینا چنا تیکن گڑا النگ کرے نہ مال انا غم ئے کننگ کرے نہ کسس اوڑا سکرات نا وخت ساڑی مس۔
شیرمحمد نا زند دُن ایسر مسک او تینا چنا تا ارمان اس پورا کننگ کتو و چناک باوہ نا کسرا اُرسہ خن تا خڑینک آ تے وہیفیر ولے باوہ زندہ بتو۔اونا میت اُراغا سر مس۔کس ئسےام مچّے ارمان بفک کہ داڑے بندغ نا دتر و بندغ نا زند مِشتا گواچی مریسہ اِننگ اٹی ءِ تاکہ کس ہَس دا مونِنگا سڑک آ گُٹ ئنا پُر اٹ تینا توار ءِ چِست کپ کوکار خلپ کہ دا قانود ءِ چلیفوکو جوانی اٹ کس اس ارے یا اف۔ اگہ اینو دا توار چست متو گُڑا ہروار دا نہارا سڑک کہی شیرجان کون اِننگا ارمانی آ بندغ آتا بلہ ءِ ارفیسہ کیک۔ او اَندُن کہی شیرمحمد آتا چناک دُن بےسار و سمبھال سلیرہ چوری مریرہ اوتا باوہ غاتا میت آک اُراغا سرمریرہ۔ تاکہ دا سر یلہ غا قانود اٹ ئسے بِسّونو پُختگی اس بتہ نے ہمو وخت اسکان چندی شیرجان کونِنگاتا سینہ غاتےٹی اوفتا کودک آتا ارمانک مِشتا بندی مریسا کارہ۔

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*

error: Content is protected !!