براہوئی شاعری و نیاڑی راج

Spread the love

نوشت:یوسف مینگل

براہوئی شاعری نا کلان بھلا کڑدار نیاڑی مسونے او ارے۔ دانا بازی آن سرحال آک اندانا دامون ایمون آن گوئی کیرہ جاگس اودے
شیف خلنگک، جاگس سفت و ثناہ، جاگس بیوفا، ستمگر او ہرجائی کوننگا لقب آتیٹی بیرفنگک جاگس محبوب، لاڈی، زیبا، سنگت نا
پنٹ یاد کننگک امو نیاڑی ہرادے سوب و شام تینا مجلس و کچاری تیٹی تینا عزت، غیرت او ننگ پارسہ دم درینگپنہ، راج ٹی ساڑی
دا تضاد نا درشانی براہوئی شاعری ٹی ہرا وڑٹ مونا بننگے داڑان نیاڑی نا حیثیت نا جوانی ٹی اندازہ مننگ کیک-
نیاڑی نا بابت ودی مروکا رویہ غاتیان سماہ تمک کہ دانا عزت بیرہ ہیت اسکانےاو حقیقت ٹی دانا رنگ جتائے ۔ راج نا دا تصور
کہ نیاڑی نا عقل کڑی ٹی مریک، اندا سوب ئے کہ اودے زندنا ہر بشخ آن جتا تخنگانے ، اونا بابت ہر ہیت و ہر فیصلہ ئے بیرہ
نرینہ کرینے او اودے تینا ہیتے مونا تخنگ نا اچو جاگس گنجائشت متنے، نیاڑی نا اندا بیوسی آن براہوئی شاعر ہم خوب فاہدہ
ارفینے۔ تینا شاعری نا ماڑی ئے اونا زیہا تفنگ نا کوشست کرسہ داڑان پن کٹانے، بھلو شاعرس مسونے، او عزت نا خواجہ
مسونے ۔
اندا سوب ئے کہ براہوئی شاعری ٹی نیاڑی نا رتبہ، عزت و احترام نا باز کم جاگہ ڈس آک رسینگرہ۔ بازی آن او بیرہ محبوب نا
شکل ٹی ساڑی مسونے او ارے۔ اندا سوب ئے براہوئی شاعری ئے خواننگ آن پد نیاڑی نا حیثیت آ اوغنگ الیک گڑا داڑے دا
سوج ودی مریک کہ انت نیاڑی نا عزت اندادے؟ ہرا نا نن دعوی ئے کننگ ان۔
نیاڑی نا بابت براہوئی شاعر نا فکرداخس تضاد نا گواچی نظر بریک کہ اوڑکن نیاڑی بیرہ اونا اُرانا باتیک مریرہ ہرافتیکن او
ہروڑٹ عزت، غیرت او ناموس نا خواہندارے۔ او اراغان پیشن نا نیاڑی ئے ' نتان کاٹم اسکان سیل کننگ' آن پد اسہ غزل اس نوشتہ
کیک او دادے فیس بک آ تالان کرسہ واہ واہ نا اسہ بھلو میلا اس خلیک ہراڑے ایلو شاعرآتا واہ واہ نا اسہ بھلو میدان اس لگک۔
قول و فعل ٹی تضاد نا گواچی براہوئی شاعر بیرہ خیالی دنیا ٹی زندہ مریک ہراڑے اوہقی زند نا وئیل آتیان مو ن ئے ہڑسسا تینا ذاتی
وئیل آتیا چہیانٹ کیک۔ او ہر وخت امو فکر ٹی ڈھب مریک ہراکہ اودے محبوب آن خڑک کیرہ۔ محبوب نا کنڈان اگہ مہراک بریرہ تو
شاعری ٹی سفت و ثناہ نا گپل اس چٹ الیک اگہ اوکان مچے مون تہاری مس تو ولدا بیوس آ نیاڑی اندا ظالم انگا شاعر نا لوزآتا
گواچی مریک۔
سوج دادے کہ اٹ وختسکان دا محبوبیت نا گواچی مرون؟ اٹ وخت اسکان تینا عہد نا وئیل آتیان خن تے تر کرون؟ اٹ وخت پین
براہوئی نا عشقیہ داستان آتے بنون؟ اٹ وخت پین رومانوی دنیا ٹی سفر کرون؟ اٹ وخت پین بیرہ محبوب تون ال و جل مرون۔ الہ
دا بیروزگاری نا زیہا دے شاعری کرو؟ دا قوزہ گیریت ئے دیر تینا شاعری نا بشخ جوڑ کرو، اٹ وخت اجارہ داری نا بابت پام
کپرون؟ اٹ وخت دا ظلم و تادی تیا چپ کرون ہرون؟ راج ٹی ساڑی وئیل آتے ہرا وخت ننا قلم نوشتہ کرو؟ ہرا وخت اسکان دا
کہنگ او کسفنگ، نفرت او تینا زنچک ٹی النگ نا تماشہ غاتے ہرون؟
براہوئی شاعر نا عشق و بربادی نا قصہ غاتے بنسہ بنسہ خفک ہم دمدرینگار، رومانویت داخس ننا رغ رغ ٹی پہیانے کہ عقل و
دانش کن اچ گنجائشت ودی مننگ اف ولے دنیا ٹی رومانویت داسا پین شکل و صورت ٹی بننگے ہراڑسکان سرمننگ کن شاید بھلو
وختس لگے او ہرا رومانویت نا تصور ننتون دا وخت آ ساڑی اے باز مہالو دنیا ٹی دم تس اوڑے محبوبیت نا جاگہ ئے انسان نا زند
و بود اونا ضرورت او وئیلاک الکنو اوفتا ادب ئے اگہ مطالعہ کیس تو معلوم مریک کہ اوڑے نیاڑی تینا عزت و احترام تون ساڑی
اے او نرینہ تون برابر کڑد ادا کننگے اوڑے دا ہیت رد مس کہ نیاڑی نا عقل کڑی ٹی اے۔ ننا کنڈا تو حالیت دادے کہ براہوئی
شاعر داسکان نیاڑی نا بابت امو روایتی سوچ نا گواچی ئے اودے داسکان دانا عزت و حرمت نا درک لگنگ اف بلکہ اونا تخلیق ٹی
نیاڑی بیرہ اسہ دتک اسینا حیثیت ٹی ساڑی اے ہرادے او زیبا کیک بیریفک، سفت و ثناہ ئے کیک، اوڑکن آسمان نا استارتے شیف
کیک، زمین نا تناب آتے چکک او ہراتم داڑان خر کرے تو ولدا انتس باہ ٹی بس دیو آن بار کف و گج کرسہ کاہک۔
ہراتم کہ اسہ راج اسیٹی اونا شاعر و ادیب نیاڑی کن دھن سوچ تخہ گڑا راج نا لس بندغ نا نیاڑی کن انت سوچ مروئے۔ انداڑے ننا
قول و فعل نا تضاد جوانی ٹی درشان مریک کہ اسہ کنڈا نیاڑی نا عزت و غیرت و ناموس نا ہیتے کینہ ایلو کنڈا اندا ای نیاڑی ئے
صنف نازک سرپند مرسہ وارس اونا گیسوتے نازیفینہ، وارس اونا پژہ غاتے وارس اونا خن تیٹی ڈھپ الینہ، وارس اونا بدن و ہاٹی نا
پدٹ تمنہ، انت نیاڑی نا اندا مقام ئے؟ انت نیاڑی اندن گوازی اس جوڑ مسونے کہ ہر کس نا مرضی اودے ہرا لوزآتیٹی شیف بڑز او
تینا نا پورو استخواہی تا تسکین ئے کے۔

براہوئی شاعر اینو داخس اخلاق پستی نا شکار مسونے کہ نیاڑی اوڑکن بیرہ گوازی نا گڑاس جوڑ مسونے براہوئی نا اسہ شاعرس
اسہ وار پوسٹ اسیا کمنٹس کرسہ پارے کہ نیاڑی صنف ئے نازک ئے اوڑان بیدس شاعری مننگ کپک۔ انت دا شرم نا ہیتس اف کہ
ننا شاعر نیاڑی نا بابت دھنو سوچ تخک ہراکہ اونا جند نا اراٹی اندا صنف نازک لمہ، ایڑھ، زاعیفہ او مسڑھ نا صورت ٹی ساڑی
ئے۔ انت اندا صنف نازرک سرپند مروکا خواجہ دننگا سوچ ئے تینا ارانا نیاڑی تیکن سوچنگ کیک؟
حالت اینو دا مسونے کہ براہوئی شاعرے داسکان بیدس نیاڑی آن پین سرحال رسینگپک دا تباہ و برباد آ انسان، دا نت شپادا چھناک،
دا مایوسی، بے بندغی، لٹ و پل، کرپشن، ایلم کشی، نفرت، فرقہ واریت، ظلم و تادی، غریبی ، لنگڑی، بیوسی دا کل سرحال افس
کہ شاعری نا دروشم ئے دوئی کیربس اسٹنگا بیرہ نیاڑی ئے ہراڑان بیدس شاعری مننگ کپک ۔
اندا خاتران ننا راج نا ہر نیاڑی انصاف نا خواستگارے او کلان مست ہمو شاعر نا باہ ٹی خلوئی مریک ہرا نیاڑی ئے صنف نازک
سرپند مریک ۔ ہراڑسکان ای سرپند مریوہ کہ نیاڑی نا بھلا عزت اندادے کہ کلان مست اودے براہوئی شاعر نا قید آن آجو کننگے

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*

error: Content is protected !!